نمایش نوار ابزار

ميرزا رضا کلهر خوشنويس بلند آوازه کرمانشاهي

پنج شنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۵

میرزا محمد رضا کلهر فرزند محمد رحیم ملقب به (قدوه الکتاب) در سال۱۲۴۵ ه.ق در ایل کلهر کرمانشاه چشم به جهان گشود .

دوران کودکی اش مصادف است با زد و خورد های قبیله ای و آموزش فنون نظامی و از مهمترین حوادث این دوره کم شدن شنوایی اودر یکی از همین آموزشها بود.

او ابتدا نزد میرزا محمد خوانساری شاگرد آقا محمد مهدی تهرانی خوشنویسی را فرا گرفت و پس از مدتی از روی آثار قدما خصوصا میرعماد (ره) مشق نمود و در این راه مسافرتهای فراوانی نمود.

پس از مدتی که شهرت خطش افزون شد ناصرالدن شاه وی را فرا خوانده و خواست تا در وزارت انطباعات مشغول کار شود(۱۲۶۵ه.ق) .اما از آنجا که میرزا روحیه آزاد و طبعی بلند داشت این شغل را نپذیرفت و به دستمزد مختصری که از کتابتهای خود میگرفت بسنده کرد و فقط یک بار آنهم به شوق زیارت آستان نورانی امام هشتم در یکی از سفرهای ناصرالدین شاه در اردوی شاه ملازم شد(۱۳۱۰ه.ق) و در همین سفر بود که روزنامه اردوی همایون را نوشت که به تدریج چاپ میشد.

از معروفترین شاگردان میرزا کلهر میتوان به:

مرتضی نجم آبادی -حاج مهدی مازندرانی -سید محمود صدر الکتاب – میرزا عبداله مستوفی – میرزا زین العابدین شریف قزوینی(ملک الخطاطین) وآقا سید مرتضی برغانی اشاره کرد.همچنین مدتی معلم خط ناصرالدین شاه بود.

تعدادی از آثار میرزا محمد رضا کلهر:

نسخه مخزن الانشاء – نسخه ای از دیوان قاآنی شیرازی – دیوان فروغی بسطامی – دیوان یغمای جندقی – رساله عبرت الناظرین وحیره الحاضرین – ریحانه الادب ذکاءالملک فروغی – منتخب السلطان سعدی و حافظ – مناجات خواجه عبداله انصاری – خواص السور(در حاشیه و متن قرآن) – رساله غدیریه – نصایح الملوک – سفرنامه کربلای ناصرالدین شاه – نسخه فیض الدموع – روزنامه های شرف و وقایع اتفاقیه-سیاه مشق ها -فرمانها

سرانجام میرزا در وبای همه گیر تهران به این بیماری مبتلا شد و در روز جمعه ۲۵ محرم(۲۹ مرداد) سال۱۳۱۰ ه.ق در سن ۶۵سالگی درگذشت

.شیخ هادی نجم آبادی و تعدادی از شاگردانش بر جنازه میرزا نماز خوانده و در گورستانی که اکنون محل آتش نشانی شهرداری تهران است به خاک سپردند.

میرزا مردی بلند همت -هنردوست و پاکدامن بود و هنر را جز برای هنر نمی خواست نوشته اند که او هر روز تقریبا ۱۸ساعت مشغول به نوشتن بود .آثارش اغلب امضا ندارد و تعداد بسیار زیادی از نوشته هایش را به جهت اینکه مطابق طبع ظریف و دقیقش نبود از بین می برد.

 

 

 

مطالب مشابه
دیدگاه ها



ارسال